یک گزارش درباره صنعت بیمه از رسوب حدود ۷۵ هزار میلیارد تومان از منابع صنعت بیمه در شبکه فروش خبر داده است. �
روزنامه دنیای اقتصاد
این عدد به اندازهای بزرگ است که نمیتوان از کنار آن بهسادگی عبور کرد.
سؤال جستجوگر روشن است:
چرا منابعی که باید در چرخه مالی صنعت بیمه گردش کند، در شبکه فروش رسوب کرده است؟
پول بیمه باید چه مسیری را طی کند؟
شرکت بیمه حقبیمه دریافت میکند.
بخشی از این منابع باید برای پرداخت خسارتهای آینده، ذخایر فنی، سرمایهگذاری و ایفای تعهدات شرکت نگهداری شود.
بنابراین هرگونه رسوب غیرعادی منابع در زنجیره فروش میتواند از منظر نقدینگی و مدیریت منابع اهمیت داشته باشد.
مسئله فقط ۷۵ همت نیست
عدد ۷۵ هزار میلیارد تومان به خودی خود نمیگوید تخلفی رخ داده است.
باید مشخص شود:
این منابع دقیقاً متعلق به چه شرکتهایی است؟
چه مدت در شبکه فروش باقی مانده؟
علت رسوب چیست؟
چه میزان آن مطالبات عادی و چه میزان غیرعادی است؟
آیا منابع در اختیار نمایندگان و کارگزاران است یا هنوز در حسابهای مرتبط با صنعت بیمه قرار دارد؟
آیا برای این منابع سازوکار نظارتی کافی وجود دارد؟
اینها پرسشهایی است که باید پاسخ رسمی داشته باشد.
بیمه مرکزی چه وظیفهای دارد؟
بیمه مرکزی در نهایت ناظر بر عملکرد صنعت بیمه است.
این نهاد در روزهای اخیر نیز بر پرداخت خسارت مردم تأکید کرده و اعلام کرده در صورت اصلاح نشدن عملکرد برخی شرکتها، حتی تعلیق فروش در رشتههای مربوط میتواند در دستور کار قرار گیرد. �
مهر نیوز
این رویکرد یک پیام روشن دارد:
منابع بیمهای باید در خدمت ایفای تعهدات بیمهگر قرار بگیرند، نه اینکه در زنجیره فروش بدون شفافیت باقی بمانند.
چرا این موضوع برای بیمهگذاران مهم است؟
مشتری وقتی حقبیمه پرداخت میکند، انتظار دارد در زمان حادثه شرکت بیمه توان پرداخت خسارت را داشته باشد.
در شرایط تورمی، اهمیت نقدشوندگی منابع حتی بیشتر میشود.
چون تأخیر در پرداخت خسارت میتواند قدرت خرید مبلغ خسارت را کاهش دهد.
بنابراین مسئله منابع بیمهای فقط یک موضوع حسابداری نیست.
مستقیماً به حقوق بیمهگذار مربوط است.
جمعبندی جستجوگر
۷۵ هزار میلیارد تومان منابع رسوبکرده، اگر رقم و تعریف آن از سوی نهادهای رسمی تأیید شود، باید به یک پرونده نظارتی جدی تبدیل شود.
صنعت بیمه نمیتواند همزمان از کمبود منابع، افزایش خسارت و فشار اقتصادی صحبت کند اما درباره محل گردش دهها هزار میلیارد تومان منابع خود پاسخ روشنی ارائه ندهد.
شفافیت اینجا یک انتخاب نیست؛ شرط اعتماد بیمهگذار است.
