هشدار درباره شکاف سود و تورم؛ مسئلهای که میتواند رفتار سپردهگذار و بانک را تغییر دهد
مدیرعامل بانک سینا درباره شکاف میان نرخ سود و تورم هشدار داده و گفته است اختلاف میان نرخ سود تسهیلات و تورم میتواند تقاضای سوداگرانه برای منابع محدود بانکی را افزایش دهد.
در ظاهر، این یک بحث بانکی است.
اما اثر آن به اقتصاد خانوار، تولیدکننده، بازار دارایی و حتی بورس میرسد.
مسئله چیست؟
اگر نرخ سود واقعی برای سپردهگذار جذاب نباشد، بخشی از منابع میتواند به سمت داراییهایی برود که مردم انتظار دارند ارزششان با تورم افزایش یابد.
از طرف دیگر، اگر تسهیلات بانکی با نرخی پایینتر از تورم واقعی در اختیار برخی فعالیتها قرار گیرد، تقاضا برای دریافت اعتبار افزایش پیدا میکند.
در چنین شرایطی بانک با یک مسئله دشوار مواجه میشود:
منابع محدود را به چه کسی و با چه نرخی بدهد؟
عددی که باید زیر ذرهبین برود
در اظهارات منتشرشده درباره بانک سینا، سهم منابع کمهزینه بانک حدود ۶۴ درصد اعلام شده است.
این عدد بهخودیخود نه خوب است و نه بد.
سؤال جستجوگر این است:
این منابع کمهزینه با چه نرخی به تسهیلات تبدیل میشوند و در نهایت چه بازدهی برای بانک ایجاد میکنند؟
چرا این مسئله برای بورس مهم است؟
بانکها بخش بزرگی از بازار سرمایه ایران را تشکیل میدهند.
بنابراین کیفیت منابع و تسهیلات بانکها مستقیماً روی سودآوری آنها اثر دارد.
اگر منابع ارزان افزایش یابد اما کیفیت تسهیلات پایین باشد، خطر مطالبات غیرجاری بالا میرود.
اگر منابع گران شوند، حاشیه سود بانک تحت فشار قرار میگیرد.
پس عدد «منابع کمهزینه» باید همیشه کنار سه شاخص دیگر خوانده شود:
حاشیه سود + مطالبات غیرجاری + بازده داراییها
نگاه جستجوگر
خبر خوب برای بانک، الزاماً خبر خوب برای اقتصاد نیست.
اگر منابع ارزان به سمت تولید بروند، میتوانند رشد ایجاد کنند.
اما اگر اعتبار ارزان صرف فعالیتهای سوداگرانه شود، نتیجه میتواند افزایش قیمت داراییها بدون افزایش واقعی تولید باشد.
سؤال امروز
۶۴ درصد منابع کمهزینه بانک سینا در نهایت به تولید رسیده یا به بازار داراییها؟
این همان عددی است که باید در گزارشهای بعدی دنبال کنیم.
منبع: اظهارات منتشرشده از مدیرعامل بانک سینا درباره ساختار منابع و شکاف سود و تورم.
